I.D.U.T.C.H.

Ringggggg

Een oog open, een wazige blik naar de wekker, de rode cijfers geven de tijd…. 09:00 uur… nog een keer dat geluid….”RINGGGGG”… opeens daagt het….de deurbel…. Zou er wat zijn?

Ik draai me om en kom uit bed, nog steeds wat wazig en duf. Weer die bel “RINGGGGG”…. Ik loop naar het raam en kijk naar buiten… niemand te zien…hmm..

Toch maar even snel wat aantrekken en naar beneden gaan, vreemd dat ik niemand zie, zou ik nog slapen?

Beneden gekomen schud ik mijn twee katten van mij af, ze hebben honger, ach ze hebben altijd honger, maar ze zijn lief… Ze gaan beide vast bij de deur van de bijkeuken zitten, in afwachting tot ik daar hun eten ga halen. Ik sluit de gangdeur en doe de voordeur van het slot. Terwijl ik de voordeur open doe voel ik dat iemand hem van buiten af verder open duwt… WTF….

Voor mij staat een man en een vrouw, de man, wit overhemd, zwarte broek en zwarte jas draagt een hoed, zo eentje die je ook wel eens ziet in de amerikaanse films over de Amish. De vrouw draagt een volledig zwarte jurk. Erg apart voor een zondagochtend. Nog voordat er iets gezegd wordt bedenk ik me dat de wintertijd afgelopen nacht is ingegaan, het is geen 9 uur, maar 8 uur……. er kan maar beter echt iets ernstigs zijn…..

“Goedemorgen beste heer”, begint de man, “wij zijn gekomen om u te bevrijden”.

“Mogge, vergeef mij het feit dat ik nog niet helemaal wakker ben en u vast niet helemaal kan volgen op dit onzedelijke tijdstip van een zondagochtend, maar waarvan moet ik bevrijdt worden?”, reageer ik.

“U gelooft nog niet in de ware, wij komen uw ziel bevrijden van de ketenen waar uw gebrek aan geloof hem mee vast houdt”.

“Betekend dit dat u mijn ziel komt bevrijden van mijn lichaam?”

“Nee, dat zou betekenen dat ik uw leven kom nemen en dat is zeker niet mijn doel”

De vrouw kijkt wat onzeker, gaat dit gesprek wel de goede kant op is duidelijk uit haar ogen te lezen.

“Mogelijk bedoelt u dan dat u mijn ziel gaat overtuigen van een geloof waarvan het niet te overtuigen is, immers het gebrek aan geloof komt ook uit mijn ziel want dat is mijn essentie”.

“Mogen wij binnen komen, dan kunnen wij onder het gemak van een beker thee of koffie het onderwerp beter bespreken?”

“Liever niet, ik moet nog opruimen, ziet u ik kom net uit bed omdat ik er van uit ging dat de wereld verging, immers iemand bleef nogal stug op de deurbel drukken”.

“Ja, mijn vrouw, vergeve haar zonde, heeft niet altijd even veel geduld”.

De vrouw begint nu wat boos naar de man te kijken, langzaam begin ik het grappig te vinden.

“Ik meen dat er in de verschillende geloofsvormen manieren zijn om de vrouw geduld aan te leren, mogelijk biedt uw geloof hier ook mogelijkheden toe. Gezien de blik van uw vrouw jegens u zou ik zeker niet nalaten dit verder te onderzoeken”

“Ik heb geen idee waar u over spreekt”

De man kijkt nu de vrouw aan, beide hebben een blik van verachting in hun ogen. Dit gaat de goede kant op.

“Misschien kan de bijbel u verder helpen in deze zaak, maar ik kan u daar niet bij helpen. Ik heb wel een kopie van de Torah liggen, maar u zult daar denk ik weinig aan hebben. Echter mocht u niet slagen in de bijbel kan ik u zeker aanbevelen over te stappen naar het moslimisme, daar hebben ze zeker de mogelijkheden voor het afhandelen van uw interne zaken.”

De man kijkt mij nu wat verloren aan, hij weet duidelijk even niet wat hij moet zeggen….

“Beste heer, dame, als u mij nu verder zou willen excuseren, ik ben nodig aan een beker koffie toe. Fijne dag verder, en sterkte met elkaar.”

Terwijl ik de deur dicht doe begint hun discussie tegen elkander. Ik hoor nog termen als “God heeft me jou doen vinden, maar kennelijk is hij niet zo onfeilbaar als geschreven staat”. Duidelijk is dat dit niet de eerste keer is dat ze elkaar zo goed bijstaan in een poging iemand te bekeren…

Ach, ik ben nu toch wel over mijn slaap heen. Tijd om de katten eten te geven en te gaan douchen….

en, hoe was jullie zondagochtend?